mających skłonność do poronień

„mających skłonność do poronień i porodów przedwczesnych. Nie potrzeba wyjaśniać, że spółkowanie pod koniec ciąży zawsze zwiększa możliwość wystąpienia porodu w krótki czas po tym.
Wziąwszy wszystko pod uwagę nie można odmówić pewnej słuszności argumentom przemawiającym przeciwko spółkowaniu podczas ciąży.
Jednakże niebezpieczeństwa związane ze spółkowaniem podczas ciąży są dość nikłe, jeśli kobieta jest zdrowa; macica jej nie wykazuje żadnych skłonności do przedwczesnego wydalenia zawartości (plamy powstałe z krwawień, kurcze); spółkowanie odbywa się z konieczną ostrożnością; unika się nadmiernego pobudzania narządów płciowych kobiety; oboje partnerzy przestrzegają jak największej czystości; unika się spółkowania w ostatnich (powiedzmy czterech) tygodniach ciąży.
Argumenty przemawiające „za" spółkowaniem w czasie ciąży mają naturę wyłącznie psychiczną.
Przede wszystkim musimy zdać sobie sprawę z tego, czy kobieta pragnie utrzymywania stosunków płciowych w czasie ciąży. Zaraz jednak napotykamy trudność związaną z tym, że nie można dokonać uogólnienia, czy u kobiety w okresie ciąży dochodzi (czy też nie dochodzi) do zmian w zakresie siły potrzeb seksualnych. Większość autorów wypowiadających się w tej sprawie stwierdziło, że libido w czasie ciąży ulega dość znacznemu obniżeniu, przy czym zwykle nie zapominali oni dokonać analogii z zachowaniem się samicy w Świecie zwierzęcym. W przeciwieństwie do nich, inna imniejsza) grupa autorów jest zdania, że w okresie ciąży, w następstwie podrażnienia narządów płciowych, nierzadko dochodzi do nasilenia się potrzeb seksualnych kobiety.“(1)